Ιστορική αναδρομή


Η περιοχή του Πολυκάστρου απελευθερώθηκε στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, το 1913, μετά τη μάχη του Κιλκίς, σε αντίθεση με τη δυτική όχθη του Αξιού, περιοχή Γουμένισσας, που απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1912. Κατά την απελευθέρωση η Ελληνική κοινότητα του Πολυκάστρου αριθμούσε 46 οικογένειες (146 κάτοικοι). Στα αμέσως επόμενα χρόνια έρχονται στην περιοχή Πολυκάστρου πολλοί Έλληνες από την περιοχή Γευγελής και Βογδάντσας, καθώς και πολλοί Σαρακατσαναίοι από περιοχές της Βορείου Μακεδονίας (Π.Γ.Δ.Μ.) λόγω των διωγμών του Γιουγκοσλαβικού κράτους. Η περιοχή έγινε το κέντρο οχύρωσης των συμμαχικών δυνάμεων κατά το Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη Μάχη του Σκρα διακρίθηκε ο Πολυκαστρινός Πέτρος Λύκος (που αργότερα συμμετείχε και στη Μικρασιατική εκστρατεία)).
Το 1919, με τη συνθήκη του Νεϊγύ, γίνεται ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας, κατά την οποία έφυγαν από την περιοχή όλοι οι κάτοικοι με βουλγαρική συνείδηση και εγκαταστάθηκαν Έλληνες από τη Βόρειο Θράκη (Ανατολική Ρωμυλία) και συγκεκριμένα από την περιοχή γύρω από το Καβακλί (Βόρεια κοιλάδα του Έβρου). Ο οικισμός Αλτσάκ Καλύβια τελικά καταργείται αφού συνενώνεται οικιστικά με το Πολύκαστρο (πρόκειται για την περιοχή νότια της γέφυρας του Αξιού).
Το 1923, με την συνθήκη της Λωζάνης και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, έφυγαν από την περιοχή οι μουσουλμάνοι κάτοικοι και εγκαταστάθηκαν Έλληνες από τον Πόντο, την Παφλαγονία (Ηράκλεια) και την Μικρά Ασία (Βιθυνία και Μαγνησία). Μαζί τους ήρθαν κατά κύματα και 'Έλληνες του Βορειοανατολικού Πόντου (Υπερκαυκασία), οι οποίοι, λόγω των διωγμών που υπέστησαν κατά την Ποντιακή Γενοκτονία, από τους Τούρκους, είχαν διαφύγει στην Ρωσία. Έτσι ο πληθυσμός του Δήμου Πολυκάστρου αποτελούνταν πλέον από τους ντόπιους Μακεδόνες, μεταξύ των οποίων και πολλοί Σαρακατσαναίοι και Βλάχοι, και από τους πρόσφυγες της Βορείου Μακεδονίας (περιοχή Γευγελής - Βογδάντσας), της Ανατολικής Ρωμυλίας, του Πόντου, της Παφλαγονίας, της Βιθυνίας (Δέντσες ή Ίντζες Παντέρμου) και Μαγνησίας (Μετεβελί).

Το Πολύκαστρο μέχρι το 1928 ήταν γνωστό με το όνομα Καρασούλι. Η ονομασία αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες των παλαιών κατοίκων, είναι οθωμανικής προέλευσης και σημαίνει "Μαύρο έλος". (Καρά σημαίνει μαύρο και Σου νερό και κατά προέκταση Μαύρο έλος). Για μια χρονική περίοδο ονομάζονταν και Μαυροσούλι. Αυτό διαπιστώνεται σε πρακτικό του Κοινοτικού Συμβουλίου της 23 Ιουλίου 1928, όπου φαίνεται η κυκλική σφραγίδα της υπογραφής του Προέδρου: «Ελληνική Δημοκρατία - Κοινότης Μαυροσουλίου». Πέρα από αυτά, επίσημα στοιχεία για τη σημερινή ονομασία δεν υπάρχουν.
Η εκδοχή, η οποία θεωρείται επικρατέστερη των άλλων, αναφέρεται στη χρονική περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου στην περιοχή του συνοικισμού υπήρχαν πολλές πολεμίστρες, οχυρωματικά έργα, σαν μικρά κάστρα και για το λόγο αυτό ο Γενικός Διοικητής Θεσσαλονίκης το 1928 ονόμασε τον οικισμό Πολύκαστρο. Η άποψη αυτή ενισχύεται από αναφορά που γίνεται, για τη συγκεκριμένη περιοχή, σε έργα που κατασκευάστηκαν από τη Μεραρχία Σερρών.

Αξιοθέατα και ιστορικά μνημεία
Διασυμμαχικό Μνημείο
Στρατιωτικό Κοιμητήριο
Πεζοπορία στο μονοπάτι της ανατολικής όχθης του Αξιού, από το Πολύκαστρο έως το ξωκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, κοντά στο Μικρόδασος (13χλμ.) Οθωμανικό λουτρό (χαμάμ)

Προσωπικότητες του Πολυκάστρου
Κωνσταντίνος Αργυρίου, Μακεδονομάχος
Αλέξανδρος Καραθόδωρος, (1908-1981), βουλευτής (1946-1967), υφυπουργός συγκοινωνιών (1952-1954)
Μιχάλης Μπέλλης, διεθνής ποδοσφαιριστής, προπονητής
Βίκυ Παπά, τραγουδίστρια, ηθοποιός
Παγώνης Βακαλόπουλος, (γεν. 1965), διεθνής ποδοσφαιριστής
Ζαφείριος Κατραμάδας, ηθοποιός
Χρυσούλα Γκουντενούδη, πρωταθλήτρια στίβου
Κωνσταντίνος Χαμουρούδης, πρωταθλητής στίβου

πηγή : Βικιπαίδεια